projekty oparte na osobistych historiach

Projekt „Jak cegłą w łeb” powstał we współpracy z osobami z zaburzeniami psychicznymi w ramach projektu „Moje miejsce na Ziemi” Fundacji Orlen. Punktem wyjścia były rozmowy z uczestnikami oraz ich własne metafory opisujące doświadczenie choroby psychicznej. Zebrany materiał został przetworzony w formę literacko-sceniczną, bez zmiany źródła doświadczenia.

Projekt opowiada o kryzysie psychicznym z perspektywy osób, które go doświadczają, poprzez język metafor. „To jest tak, jakby dostać cegłą w łeb. Przecież nie każdy dostaje cegłą w łeb. Ale niektórzy dostają…” — ten cytat stał się osią całego działania.

Praca była oparta na twórczym pisaniu, jako narzędziu arteterapeutycznym i teatralnym. Materiał powstawał poprzez słuchanie, rozmowy, improwizacje i budowanie wypowiedzi scenicznych na bazie osobistych historii uczestników. Kluczową rolę odgrywała metafora, która pozwalała opowiadać o trudnych doświadczeniach z dystansem i przekształcać je w formę artystyczną.

Projekt łączył proces arteterapeutyczny z działaniem teatralnym: od indywidualnych wypowiedzi i zapisów, przez selekcję materiału, aż po budowanie wspólnej narracji scenicznej. Celem nie było stworzenie dokumentu o chorobie psychicznej, ale oddanie głosu osobom, których doświadczenie bardzo często pozostaje niewidzialne lub upraszczane.

Teatr ze społecznością to forma sztuki, w której mieszkańcy danej dzielnicy lub gminy wspólnie tworzą spektakle, dzieląc się swoimi historiami, wspomnieniami i doświadczeniami, które następnie zostają przekształcone w scenariusz i przedstawione na scenie.